هه‌ر بابۆڵه‌که‌ی پێشوو بێنه به‌رچاوت، حه‌زت لێیه پڕی که‌ی له ئه‌وشتانه‌ی پێت خۆشه! ده‌‌تهه‌وێ هه‌موان تاقی که‌یه‌وه... جار و بار ئه‌وه‌نده شتی جیاواز هه‌یه بۆ تاقیکردنه‌وه که بابۆڵه‌که‌ت ده‌ئاخندرێ و به زۆریش ناتوانی کۆێکه‌یه‌وه و بیپێچییه‌وه! ده‌ی هه‌ر ئه‌وده‌مه‌ی به ته‌مای تامی بکه‌ی ئه‌وه‌ی تێیدایه لێی ده‌ڕژێته خواره‌وه ده‌مێنێته‌وه زه‌حمه‌تی به خه‌سار و بابۆڵه‌ی تام نه‌کردوو!