۱۳۸۲/۰۶/۰۶

یه‌ك وێنه‌ی له سه‌ر میز داده‌نێ.. یه‌كی‌تر له دیواری ده‌دا... ئه‌وه‌ی تر بچووكی ده‌كاته‌وه بۆ ناو كیفی باخه‌ڵی...ئه‌ڵبۆمه‌كانیش دیاره پڕه له وێنه.. خۆشه‌ویستێك كه هه‌ر وێنه‌كه‌ی بۆت ده‌مێنێ...
منیش ئێره‌م رازانده‌وه به وێنه‌ی دایكم... هه‌وه‌ڵ وێنه‌ی خۆم و دایكم به یه‌كه‌وه...  دایه گیان سڵاو!

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر